dejonizacji

Dejonizacja (deionization) to proces usuwania jonów mineralnych z wody w celu uzyskania wody o bardzo niskiej przewodności elektrycznej. Najczęściej stosuje się w tym celu wymianę jonową, ale istnieją również inne metody membranowe. Woda dejonizowana charakteryzuje się wysoką czystością jonową, co czyni ją przydatną w wielu gałęziach przemysłu i w laboratoriach.

Metody dejonizacji obejmują przede wszystkim wymianę jonową z użyciem żywic kationowych i anionowych. Żywica kationowa zamienia kationy na H+, żywica anionowa – na OH-. W systemie mieszanym (mixed-bed) obie żywice znajdują się w jednym obiegu, co daje bardzo wysoką czystość. W systemach dwukolumnowych woda przechodzi kolejno przez kolumnę kationową i następnie anionową, także prowadząc do wysokiej jakości wody.

Regeneracja żywic polega na odtworzeniu ich funkcji wymienniczej: żywice kationowe regeneruje się roztworem kwasu (np. HCl lub H2SO4), a anionowe – roztworem zasady (np. NaOH). W praktyce stosuje się również systemy mieszane. Proces wymiany jonowej wymaga pretretmentu w celu usunięcia zanieczyszczeń organicznych i ograniczenia zanieczyszczeń, które wpływają na żywotność resin.

Alternatywy dla dejonizacji stanowią membranowe metody, takie jak elektrodializa, odwrócona osmoza czy nanofiltracja. W wielu zastosowaniach stosuje się połączenia technologii w zależności od wymaganego stopnia czystości i kosztów eksploatacyjnych.

Zastosowania obejmują laboratoria, przemysł farmaceutyczny, elektronikę, produkcję roztworów i środowisk w procesach technologicznych. Jakościowy zakres wody dejonizowanej mierzy się często rezystywnością; standardy obejmują Type I i Type II wg ISO 3696 lub ASTM D1193.