chwastów

Chwasty to rośliny, które wyrastają w miejscach, gdzie nie są pożądane – w polach uprawnych, ogrodach i na terenach zieleni. Ich główne znaczenie to konkurowanie z uprawą o światło, wodę i składniki odżywcze, co może prowadzić do obniżenia plonów i jakości roślin uprawnych. Niektóre chwasty są również siedliskiem szkodników i chorób upraw.

Chwasty wyróżnia się pod względem sezonowości i pokroju: bywają jednoroczne, dwuletnie i wieloletnie; mogą być to rośliny z różnych rodzin i pokrewnych grup, zarówno o włóknistych, jak i szerokich liściach. W praktyce spotyka się chwasty pochodzące zarówno z terenów rodzimych, jak i obcych, które mogą inwazyjnie się rozprzestrzeniać. Wiele z nich potrafi bardzo szybko zakłócać warunki rozwoju upraw.

Zarządzanie chwastami opiera się na zintegrowanym podejściu: zapobieganie ich wprowadzaniu i rozprzestrzenianiu się, mechaniczna i ręczna pielęgnacja, uprawa międzyplonowa, stosowanie roślin okrywowych oraz odpowiednie nawożenie i terminowy zbiór. Kluczowe jest stosowanie herbicydów z uwzględnieniem rotacji substancji chemicznych i ograniczania ryzyka rozwoju odporności; w niektórych sytuacjach stosuje się również kontrolę biologiczną, choć rzadziej na szeroką skalę.

W kontekście Polski i Europy rolnictwo stara się promować zrównoważone metody zwalczania chwastów; problem odporności na środki chemiczne rośnie, a prowadzone badania i programy wspierają zintegrowane zarządzanie chwastami oraz precyzyjne aplikacje.