cargomolecuul

A cargomolecuul, ook wel bekend als een *cargocyclofoor* of *cargocyclofaan*, is een molecuul dat een of meer andere moleculen of atomen kan transporteren door middel van een chemische of fysische interactie. Deze concepten zijn vooral relevant in de organische chemie en moleculaire wetenschap, waar ze worden gebruikt voor het transport van kleine moleculen, zoals waterstof, zuurstof, of andere gassen, of zelfs voor het transport van andere organische verbindingen.

Cargomoleculen worden vaak samengesteld uit een cyclische structuur, zoals een cyclofaan, dat een "cargo" (lading) kan omvatten of transporteren. Een bekend voorbeeld is de *cucurbituril*, een molecuul dat bestaat uit een ringvormige structuur die kleine moleculen kan omvatten en transporteren. Deze structuur kan specifiek zijn voor bepaalde ladingen, waardoor ze kunnen worden gebruikt in moleculaire erkenning en selectie.

In de praktische toepassingen worden cargomoleculen onderzocht voor hun potentieel in moleculaire machines, katalyse, en zelfs in de geneeskunde, bijvoorbeeld voor het transport van medicijnen. Ze kunnen ook worden gebruikt in de ontwikkeling van nieuwe materialen met specifieke eigenschappen, zoals gasopslag of afgifte.

De ontwikkeling van cargomoleculen is een actief onderzoeksterrein, waarbij wetenschappers proberen nieuwe structuren te ontwerpen die efficiënter en selectiever zijn in het transporteren van ladingen. Dit kan leiden tot innovaties in verschillende velden, zoals chemische synthese, sensortechnologie, en moleculaire elektronica. Door hun unieke eigenschappen bieden cargomoleculen een fascinerend perspectief op de mogelijkheden van moleculaire technologie.