bloktijd

Bloktijd is de tijd tussen de creatie van twee opeenvolgende blokken in een blockchain-netwerk. Het is meestal een doelwaarde die door het protocol is vastgesteld en heeft invloed op de snelheid van transactiebevestiging, de throughput van het netwerk en de kans op reorganisaties. In de praktijk varieert de bloktijd door netwerklatentie, de tijd die validators of miners nodig hebben om een nieuw blok te produceren en aanpassingen in de moeilijkheidsgraad.

Een kortere bloktijd kan leiden tot snellere bevestigingen van transacties en een efficiënter gebruik van netwerkcapaciteit, maar vergroot ook de kans op orphan blocks (blokken die verloren raken omdat een ander blok eerder is verspreid) en verhoogt de vereiste rekenkracht en bandbreedte. Een langere bloktijd verlaagt de kans op reorganisaties en kan de stabiliteit vergroten, maar zorgt voor langere wachttijden voor gebruikers en lagere transactiesnelheid per seconde.

Voorbeelden van gangbare bloktijden: Bitcoin streeft naar circa 10 minuten per blok; Ethereum werkt met een veel kortere bloktijd, doorgaans rond de 12 tot 15 seconden; Cardano ligt ongeveer rond de 20 seconden en Polkadot rond de 6 seconden. De werkelijke tijd kan variëren door netwerkcondities, hardware, en protocol-specifieke aanpassingen.

Metingen van bloktijd gebeuren meestal door het gemiddelde te nemen over een groot aantal blokken (bijvoorbeeld 1000 blokken) of over een bepaalde tijdsperiode. De bloktijd is daarmee een belangrijke factor bij het ontwerp en de evaluatie van blockchain-systemen.

Zie ook: blockchain, consensus, mining, validators.