behawioryzmu
Behawioryzm to szkoła psychologii, która utrzymuje, że naukę psychologii należy opierać wyłącznie na obserwowalnych zachowaniach i ich zależnościach od bodźców z otoczenia, a nie na wewnętrznych przeżyciach czy procesach mentalnych, które nie są bezpośrednio mierzalne. Celem jest opis i przewidywanie zachowań w oparciu o warunki środowiskowe.
Historia behawioryzmu zaczęła się w pierwszej połowie XX wieku. John B. Watson postulował, że psychologia powinna
Główne koncepcje obejmują warunkowanie klasyczne (neutralny bodziec staje się znaczący poprzez skojarzenie z bodźcem wywołującym odruch)
Zastosowania behawioryzmu obejmują edukację, terapię behawioralną, modyfikację zachowań, trening zwierząt oraz analizę zachowań w organizacjach.
Krytycy wskazują na ograniczenie do obserwowalnych zachowań i pomijanie procesów poznawczych oraz emocji. W odpowiedzi powstały