arytmien

Arytmie to zaburzenia rytmu serca, które mogą być bezobjawowe lub manifestować się palpitacjami, zawrotami głowy, omdleniami, dusznością lub bólem w klatce piersiowej. W zakres ich należą zbyt szybki rytm (tachykardia), zbyt wolny (bradykardia) oraz zaburzenia przewodnictwa bodźców, prowadzące do nieprawidłowego cyklu pracy serca. Często dzielimy je na arytmie nadkomorowe i komorowe oraz na paroksymalne (krótkotrwałe) i utrwalone (ciągłe).

Przyczyny są różnorodne: choroby serca (dławica, zawał, niewydolność), wady zastawkowe, zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne, infekcje, nadużywanie alkoholu lub kofeiny, niektóre leki oraz predyspozycje genetyczne.

Objawy zależą od rodzaju i nasilenia; mogą obejmować palpitacje, zawroty głowy, utratę przytomności, duszność, ból w klatce piersiowej lub być bezobjawowe.

Diagnoza opiera się przede wszystkim na zapisie elektrokardiogramu (EKG), długoterminowym monitorowaniu (Holter, zapisy event) oraz badaniach obrazowych i krwi. Ocena ryzyka powikłań obejmuje m.in. skale takie jak CHA2DS2-VASc w migotaniu przedsionków.

Leczenie zależy od typu arytmii i jej przyczyny. Celem jest utrzymanie prawidłowego rytmu i/lub częstości, zapobieganie powikłaniom oraz leczenie chorób współistniejących. Może obejmować leki przeciwarytmiczne, beta-blokery, leczenie przyczynowe, antykoagulanty w migotaniu przedsionków, kardiowersję, ablację oraz w wybranych przypadkach implantację stymulatora serca lub ICD.

W nagłych przypadkach groźnych arytmii, takich jak zatrzymanie krążenia z powodu poważnych zaburzeń rytmu, wykonuje się defibrylację i resuscytację. Regularne kontrole i modyfikacja czynników ryzyka wspierają rokowanie.