annuiteit

Een annuiteit is een reeks regelmatige, gelijke betalingen die plaatsvinden gedurende een afgesproken periode. De betalingen bestaan meestal uit rente en aflossing en worden gebruikt om een lening af te lossen of om een regelmatige inkomstenstroom te garanderen, bijvoorbeeld bij pensioenproducten of annuïtair sparen.

Hoofdtypen zijn onder meer annuïteitenleningen, waarbij elke betaling per termijn gelijk is en bestaat uit rente over de resterende schuld en een aflossingscomponent. Er bestaan ook annuïteiten die aan het begin van de periode worden betaald (annuiteit-due) en annuïteiten die aan het eind van de periode plaatsvinden (annuiteit-immediate). Daarnaast kan een annuiteit vast zijn (vaste betaling) of variabel (betaling kan fluctueren).

Berekening: de periodieke betaling A kan worden berekend met de leningwaarde P, de rente per periode i en het aantal betalingen n. Voor een eindbetaling annuïteit (betalingen aan het eind van elke periode) geldt: A = P i / (1 - (1+i)^(-n)). Voor een annuiteit die aan het begin van de periode wordt betaald: A_begin = P i / [(1 - (1+i)^(-n)) (1+i)]. Deze formules geven de vaste betaling die nodig is om de lening volledig af te lossen over n periodes.

Toepassingen en overwegingen: annuïteiten komen veel voor bij hypotheken, andere leningen en bij pensioenuitkeringen met vaste inkomsten. Belangrijkste risico’s zijn rente- en inflatierisico bij langlopende constructies en, bij pensioen, levensverwachting. Belastingregels rondom annuïteiten variëren per land en product.

Voorbeeld: een lening van 200.000 euro tegen 5% rente per jaar met 20 jaar looptijd levert ongeveer 16.000 euro per jaar aan annuiteit op (A ≈ 200000 0.05 / (1 - 1.05^-20)).