Syllabeindeling

Syllabeindeling is het proces om een woord op te splitsen in syllaben, de bouwstenen van de uitspraak. Een syllabe is een klanksegment dat meestal rondom een kern van een klinker is opgebouwd. Een syllabe kan bestaan uit een onset (beginklanken), een nucleus (de klinker) en een coda (eindklanken). Niet elke syllabe heeft zowel onset als coda; sommige hebben alleen een klinker als kern.

Toepassingen van syllabeindeling komen terug in de taalkunde, taalonderwijs en lees- en schrijfvaardigheid. Ze wordt gebruikt bij uitspraak, rijm, prosodie en hyphenatie (het verdelen van woorden aan het eind van een regel). Er kunnen verschillen bestaan tussen fonologische en orthografische syllabificatie: de geschreven vorm wijkt soms af van de uitgesproken structuur.

Regels (algemeen): In het Nederlands volgt syllabeindeling meestal de klankstructuur. De klinker vormt de nucleus; medeklinkers tussen klinkers worden zo veel mogelijk toegewezen aan de onset van de volgende syllabe (maximale onsetregel), mits dit geldige klankgroepen oplevert. Voorbeelden: maten wordt ma-ten; boeken wordt boo-ken. Bij samengestelde woorden en leenwoorden kunnen uitzonderingen ontstaan, afhankelijk van uitspraak en spellingregels. Syllabeindeling biedt zo een hanteerbare methode voor zowel pronuntie als schriftelijke verwerking.