Ráðgjafalögfræði

Ráðgjafalögfræði er starfsgrein sem felur í sér að veita faglega lögfræðiráðgjöf og leiðbeiningar til viðskiptavina um lagalegar spurningar, ákvörðunartöku og samræmda stefnu. Hún snertir túlkun laga og reglna, gerð og endurskoðun samninga og rekstrarstefnu, ráðgjöf um reglubundið samráð, og aðstoð við raskatengd fyrirbyggjandi ráðgjöf og samningsviðræður. Markmið greinarinnar er að styðja ákvarðanatöku með réttlátum lagalegum grunni, minnka áhættu og hámarka réttindi og skyldur viðskiptavina.

Kjarnaumfang hennar nær margvíslegri lagalegri ráðgjöf, þar með talið fyrirtækja- og atvinnurétt, samningar, samkeppnis- og félagshagirétt, vinnumál, skattamál og reglubundið samræmi (compliance), einkum í rekstri og upplýsingatækni. Einnig er veitt ráðgjöf í forvörnum aðgerðum, uppbyggingu stjórnunar- og stefnumáa, sem og í gegn sem gæta ágreininga og við lengri samninga.

Menntun og starfsleyfi: í flestum lögfræðiríkjum krefst ráðgjafalögfræði starfsfólk oft lögráðu í lögfræði og starfsleyfis til að veita lagalega þjónustu. Framkvæmdarreglur, siðaregla og þagnarskylda eru í háum gæðastöðlum og hliðarþróun er hluti starfsins.

Starfsaðstaða: algengir vinnustaðir eru lögmannsstofur, eigin lögfræðideildir fyrirtækja, ráðgjafafyrirtæki og opinber geiri. Viðskiptavinir geta verið einstaklingar, lítil fyrirtæki eða stór skipulögð fyrirtæki.

Siðfræði og reglur: starfið er undir lögfræðilegu eftirliti, þagnarskyldu, trúnaðarbundnum háttum og hagsmunaárekstrar-viðmiðum, með eftirliti og viðurlögum ef reglur brotna.

Samhæfing við aðra greina: ráðgjafalögfræði skiptir miklu máli fyrir rekstur, fjármál, stjórnun og opinber stefnumótun, og beinist að fyrirbyggingu deilna og að upplýsta ákvarðanatöku.

Samtímaskeptar áskoranir: persónuvernd og gagnaöryggi, alþjóðlegt reglurumhverfi, netöryggi og samkeppnisreglur hafa vakandi þýðingu í nútíðarráðgjöf.