Refleksowe

Refleksowe odnosi się do form i konstrukcji językowych, w których działanie czasownika odnosi się do podmiotu wykonującego czynność, czyli zwrócone jest na niego samego. Terminy refleksyjne używane są przede wszystkim w gramatyce i lingwistyce, a w języku polskim najważniejsza jest kategoria czasowników refleksyjnych (czasowników zwrotnych).

W polskiej gramatyce czasowniki refleksyjne wymagają użycia zaimka refleksyjnego, najczęściej się, który łączy się z czasownikiem i wskazuje, że podmiot jest jednocześnie wykonawcą i odbiorcą czynności. Przykłady obejmują myć się (to wash oneself), ubierać się (to get dressed), złościć się (to get angry), przyzwyczajać się (to get used to). Nie wszystkie formy zwrotne muszą łączyć się z pełnym zaimkiem; niektóre zwrotne znaczeniowo występują w stałych wyrażeniach, takich jak cieszyć się (to be pleased) czy bać się (to be afraid).

W praktyce refleksywną konstrukcję często analizuje się także pod kątem różnic między znaczeniami zwrotnymi a zwrotnymi zwrotami zwrotnymi zwrotnopodobnymi. Z czasownikami refleksyjnymi wiążą się także liczne kolokacje, a niektóre z nich mogą być używane w znaczeniu zwrotnym, emotionalnym lub stanowym, zależnie od kontekstu i czasu gramatycznego.

Pojęcie refleksowe występuje także w opisie innych języków, gdzie odpowiada koncepcji reflexive: czasowniki z zaimkami zwrotnymi, które w różnych językach mogą mieć różne formy i zakres użycia.