Reactiegrootte

Reactiegrootte is een term die in sommige Nederlandse wetenschappelijke teksten wordt gebruikt om de grootte of magnitude van een chemische of fysieke reactie in een systeem aan te duiden. De term is geen standaardwetenschappelijke grootheid met vaste eenheden; de precieze betekenis varieert afhankelijk van de context en discipline. In de chemische kinetiek wordt reactiegrootte vaak gekoppeld aan de snelheid van de reactie of aan de mate van reactie, oftewel de omvang van de reactie onder gegeven omstandigheden.

Varianten en definities: Een instantaneous reactiegrootte v(t) kan worden gedefinieerd als de afname van de concentratie van een reactant of de toename van de concentratie van een product per tijdseenheid (v = dC/dt). Een andere veelgebruikte notatie is de toename van de omvang van de reactie ξ(t) (extent of reaction), bijvoorbeeld in mols volgens de stoichiometrie. Ook kan men spreken over de totale oplevering of yield Y bij eindtijd t, uitgedrukt als percentage van de theoretische maximale hoeveelheid omgezet product.

Meetmethoden: Reactiegrootte wordt bepaald via spectroscopische metingen (UV-Vis), chromatografie, calorimetrie voor warmtetoename, massaspectrometrie of elektrochemische technieken. De keuze hangt af van de aard van de reactie en de beschikbare detectie.

Toepassingsgebieden: In chemische engineering is de reactiegrootte essentieel voor reactorontwerp en procesoptimalisatie. In biochemie kan men spreken over de reactiegrootte in enzymatische reacties als equivalent van de omzettingssnelheid. In milieukunde wordt de reactiegrootte gebruikt om het debiet van afbraak van polluenten te karakteriseren. Het begrip is daarom contextafhankelijk en wordt zelden als een stand-alone grootheid gebruikt.

Zie ook: reactiesnelheid, omvang van de reactie (extent of reaction), omzetting, yield, stoichiometrie.