Plastikë

Plastikë është një material polimerik që formohet nga zinxhirë të gjatë polimerësh. Shumica e plastikëve janë polimere sintetike të nxjerrë nga karburante fosile, por ekzistojnë edhe bioplastikë që prodhohen nga burime bio dhe mund të biodegradohen më shpejt në kushte të caktuara. Plastikët janë të lehtë, që mund të formohen në shumë gjerësira dhe forma, dhe kanë rezistencë të mirë mekanike dhe▪ kosto relativisht të ulët, fakt që i bën të përdorur gjerësisht në një sërë aplikimesh.

Historikisht, zhvillimi i plastikës moderne filloi në fund të shekullit të 19-të dhe fillimet e shekullit të 20-të me materialet e para plastike. Bakeli, i sintetizuar nga Leo Baekeland në vitin 1909, shënoi hapat e para universale; më vonë u shfaqën polietileni dhe polimere të tjera, të ndjekura nga zhvillimet në termoplastikë dhe termostabilë. Sot plastikët përdoren në paketim, ndërtim, automjete, elektronikë, mjekësi dhe produkte shtëpiake.

Klasifikimi i plastikës zakonisht ndahet në termoplastikë (për herët të ngrohshme dhe të riciklojshme, si PE, PP, PS, PVC) dhe termostabilë (të ngurët pas forming). Ka gjithashtu bioplastikë, të nxjerra nga burime organike, dhe të cilat mund të korohet bio-mekanizëm.

Mjedisi: mbetjet plastike janë të qëndrueshme dhe mund të mbeten në mjedis për dekada ose shekuj, duke kontribuar në ndotje të tokës dhe oqeane. Mikroplastika është një kërcënim i rëndësishëm. Riciklimi mekanik dhe kimik ndihmon, por përballjet me kontaminimin dhe infrastrukturën e mbledhjes mbeten sfida të mëdha. Në përgjithësi, menaxhimi i plastikës kërkon reduktim të përdorimit të panevojshëm, zgjedhje të materialeve të riciklueshme dhe përmirësim të sistemeve të riciklimit.