polimerësh

Polimerët janë substanca të gjata të përbëra nga njësi të përsëritura të monomerëve. Kjo strukturë krijon zinxhirë të gjatë që mund të jenë linearë, degëzuar ose të rrjetëzuar me lidhje ndërmjet zinxhirëve. Gjatësia e zinxhirit, mënyra e degëzimit dhe rrjetëzimi përcaktojnë vetitë mekanike, kimike dhe termike të polimerit.

Polimerizimi është procesi që formon polimerët nga monomerët përmes reaksioneve kimike. Dy qasje kryesore janë polimerizimi i shtimit (adicion) dhe kondensimi. Në polimerizimin e shtimit, monomerët shtohen njëri-tjetrit pa nxjerrje të produkteve të tjera; në kondensimin, një molekullë e vogël si uji lirohet gjatë formimit të zinxhirit.

Polimerët natyralë gjenden në natyrë dhe përfshijnë celulozën, proteina dhe ADN-në, mes të tjerash. Polimerët sintetikë janë prodhuar gjerësisht në industrinë dhe përfshinë polietilenin (PE), polipropilene (PP), klorur polivinil (PVC), polistirenen (PS), nylon dhe PET-in. Çdo material ka vetitë e veta në varësi të strukturës së zinxhirit, degëzimeve dhe rrjetëzimit.

Vetitë kryesore të polimerëve përfshijnë forcën mekanike, densitetin dhe qëndrueshmërinë ndaj temperaturave. Për qëllime praktike, decodohen bashkë me trajtimet e përpunimit dhe me çështje mjedisore: riciklimi, degradimi dhe përkufizimi i polimerëve biodegraduesh janë fusha kyçe për arsimin dhe industrinë.