polimerëve
Polimerët janë molekula të gjera të përbëra nga njësi të përsëritura që lidhen në zinxhirë të gjatë. Njësitë që përsëriten quhen monomere dhe procesi që i bashkon është polimerizimi. Në varësi të mënyrës së lidhjes së monomereve, polimerët mund të formohen me polimerizim të tipit të njëjtë (addition) ose me kondensim (condensation). Në polimerizimin e tipit të njëjtë, monomere lidhen pa prodhuar një komponent tjetër; në kondensim shpallet një molekulë e vogël si uji dhe lidhjet ndërmjet monomereve formohen nëpërmjet një reaksioni të ndërmjetësit.
Polimerët mund të jenë natyralë (p.sh. proteina, polizaharide, ADN) ose sintetike (p.sh. polietileni, polipropileni, polistireni, poliesterët,
Karakteristikat kyçe përfshijnë madhësinë molare (shpejtësinë e zinxhirit), orientimin dhe nivelin e kristalizimit, të cilat ndikojnë
Historia: koncepti i polimerëve makromolekulare u zhvillua në fillim të shekullit XX me punën e Staudinger;