përkulshmëri

Përkulshmëri është një pronësi fizike që përshkruan aftësinë e një materiali ose strukture për t'u përkulur nën ndikimin e një ngarkese të aplikuar. Sipas kontekstit, termi mund të nënkuptojë fleksibilitet të përgjithshëm ose aftësinë për të deformuar dhe rikthyer formën (përkulje elastike), ose deformim të përhershëm pas ngarkesës së dorëzuar (përkulje plastike). Etymologjikisht, fjala vjen nga folja përkul dhe sufiksi -shmëri, që tregon një cilësi ose gjendje.

Në nivelin fizik, përkulshmëria lidhet ngushtë me mënyrën se si një material i përgjigjet një force të aplikuar dhe ndikimet e tij varen nga karakteristikat materiale dhe nga geometria e pjesës së ngarkuar. Shpesh, përkulshmëria ekziston në dy regjime kryesore: elastike, ku deformimi i shkaktuar nga ngarkesa është i rikthueshëm kur ngarkesa largohet; dhe plastike, ku deformimi bëhet i përhershëm pas kalimit të kufijve elastikë. Shkencëtarët dhe inxhinierët maten përkulshmërinë me modulet elastikë dhe me karakteristikat e traumave si momenti i inercisë së seksionit, të cilat bashkë ndikojnë në stiffnostin (përkulshmërinë) e një sipërfaqeje ose strukture.

Zbatimet përkulshmërisë përfshijnë dizajnin e produkteve të lehta dhe të qëndrueshme në inxhinieri, si dhe interpretimin e qëndrueshmërisë së bimëve dhe organizmave në natyrë. Lidhjet me konceptet e ngjashme përfshijnë elasticitetin, plastin dhe fleksibilitetin, të cilat i japin termit një gamë të gjerë kuptimesh nga materiali dhe biomekaniika.