termoplastikë

Termoplastikët janë një grup polimerësh që zbuten dhe formohen kur ngrohen, duke mundësuar rikarsimim dhe riciklim të lehtë. Pas ngrohjes dhe formimit, ata rigjenerohen kur ftohen dhe mund të rikonstruktohen për produkte të reja pa ndryshime të përhershme në strukturën e tyre bazë. Kjo bën termoplastikët të përshtatshëm për fabrikim me mjete të ndryshme dhe të riciklohen në një cikël të vazhdueshëm.

Struktura e termoplastikëve është kryesisht lineare ose degëzuar, pa rrjete të ngjerra të lidhjeve të crosslink. Kjo është arsyeja pse ata mund të zbuten dhe të rikrijohen me nxehtësi. Aftësia për rikthimin e formës dhe riciklimi varen gjithashtu nga përbërja dhe përzierja e polimerit me aditivë që ndryshojnë qëndrueshmërinë ndaj temperaturës, ngjitjen dhe rezistencën mekanike.

Disa nga termoplastikët më të përhapur janë PE (polyethylene), PP (polypropylene), PVC (polyvinyl chloride), PS (polystyrene), PET (polyethylene terephthalate), ABS (acrylonitrile-butadiene-styrene) dhe PC (polycarbonate). Ato përdoren gjerësisht në paketim dhe ambalazh, materiale të ndërtimit, automjete, elektronikë dhe pajisje shtëpiake. Termoplastikët mund të jenë të qelqëzuar (amorf) apo të kristalizuar, duke ndryshuar transmetimin e dritës, rezistencën dhe shpejtësinë e ngrohjes.

Ndryshe nga termostatikët, të cilët krijojnë një rrjet të lidhjeve që i bën të qëndrueshëm ndaj ngrohjes dhe jo të riciklueshëm lehtë, termoplastikët zbuten kur ngrohen dhe mund të rikonstruktohen me riciklim mekanik ose kimik. Menaxhimi i mbetjeve plastikë dhe zhvillimi i teknologjive të riciklimit janë thelbësore për mbrojtjen e mjedisit.