Pisarstwo

Pisarstwo to sztuka, praktyka i profesja pisania. W polskim użyciu oznacza zarówno akt tworzenia tekstów literackich lub publicystycznych, jak i szeroki dorobek pisarski twórcy. Zakres obejmuje fikcję, literaturę faktu, poezję, eseistykę, publicystykę i scenariusze, a także styl, technikę narracyjną i język, które kształtują głos pisarza.

Etymologia: termin pochodzi od pisarz, czyli osoby piszącej, i od pisać – to write. Historycznie pisarstwo wyłoniło się jako odrębna sfera działalności twórczej i zawodowej w polskiej kulturze, oddzielając pisanie od codziennej komunikacji ustnej.

Historia: na przestrzeni dziejów polskiego piśmiennictwa pisarstwo przeszło od kultury rękopiśmiennej do nowoczesnego zawodu. W XIX i XX wieku praktyka ta bywała związana z ruchami literackimi, drukiem i krytyką. Proces twórczy obejmuje planowanie, projektowanie struktury, redakcję i rewizję, a także współpracę z redakcjami i wydawnictwami.

Praktyka i edukacja: dziś pisarstwo jest przedmiotem programów tworzenia literatury i warsztatów, kładących nacisk na warsztatowy aspekt, taki jak kompozycja, punkt widzenia, narracja i język, a także etykę oraz odbiór czytelników. Termin ten opisuje także pracę pisarzy, redaktorów i tłumaczy, którzy przyczyniają się do ostatecznej postaci tekstu.

Postaci i przykłady: Do najsławniejszych przedstawicieli polskiego pisarstwa należą Bolesław Prus, Stanisław Lem, Wisława Szymborska, Bruno Schulz i Olga Tokarczuk, których prace ilustrują różnorodność stylów i podejść do sztuki pisania.