Pakketdiagrammen

Pakketdiagrammen zijn een soort UML-diagrammen die de indeling van een systeem in pakketten (modules) en de afhankelijkheden daartussen weergeven. Ze richten zich op de hoge-niveau-architectuur en losgekoppelde modules in plaats van op de interne implementatie van klassen. Het doel is inzicht geven in modulaire structuur, grenzen tussen onderdelen en ontwerpkeuzes op macroniveau.

Belangrijke elementen zijn: pakketten (gerepresenteerd als rechthoeken met een tab), mogelijk geneste pakketten, en afhankelijkheden tussen pakketten. Een afhankelijkheidsrelatie wordt meestal weergegeven als een gestippelde pijl van het afnemende pakket naar het leverancierpakket. Pakketten kunnen interfaces en andere elementen bevatten; interfaces kunnen dienen als contracten die door een pakket worden aangeboden. Pakketten kunnen ook worden gegroepeerd in lagen of subsystemen om architectonale grenzen aan te geven.

Toepassingen: communicatie over de algemene structuur met belanghebbenden, governance van modulaire ontwerpen, identificeren van cyclische afhankelijkheden en kansen voor decoupling en refactoring. Het diagram is bedoeld als hoog niveau en niet geschikt voor detailontwerp.

Beperkingen en relatie met andere diagrammen: pakketdiagrammen geven alleen de structuur tussen paketten; interne relaties van elementen binnen een pakket worden in klasse-, component- of ontwerpdiagrammen weergegeven. Ze worden vaak in combinatie met andere UML-diagrammen gebruikt.