Mesopotamisë

Mesopotamisë is het historisch-geografische gebied tussen de Tigris en de Eufraat in West-Azië. Het ligt grotendeels binnen het huidige Irak en strekt zich uit tot delen van Syrië, Turkije en Iran. De regio wordt vaak aangeduid als de bakermat van de beschaving vanwege de vroege stadsontwikkeling en de introductie van schrift en irrigatie.

In het vierde millennium v.Chr. ontstonden in Sumer kleine stadstaten zoals Ur, Uruk en Eridu. Rond 2334 v.Chr. vestigde zich het Akkadische rijk onder Sargon. Daarna ontstonden de Babylonische en de Assyrische staten. De macht wisselde door de eeuwen heen en eindigde in het eerste millennium v.Chr. met de heerschappij van de Perzen en later de Macedonische en Hellenistische invallen. De regio werd zo een smeltkroes van culturen en talen.

Mesopotamië leverde talrijke technologische en culturele innovaties: het uitgevonden schrift (cuneiform), het wiel, en geavanceerde irrigatiesystemen voor landbouw. Het gebied kende ook juridische ontwikkelingen zoals de Code van Hammurabi en literatuur zoals het Gilgamesh-epos. Architectuur kenmerkte zich door de ziggurattempels.

Economisch en maatschappelijk speelden landbouw, handel en een robuuste stedelijke economie een centrale rol. De samenleving kende een hiërarchie met koningen of hogepriesters, ambachtslieden en boeren. Religie was polytheïstisch en verweven met staatsbestuur en kunst.

De erfenis van Mesopotamië reikt door in latere mediterrane en westerse samenlevingen. De uitvindingen van schrift, wetten en administratie legden een basis voor bureaucratie en literatuur in de oudheid en hebben invloed gehad op verre culturen in Azië en de Middellandse Zee.