Mannkynssöguna

Mannkynssöguna er fræðasvið sem fjallar um sögu mannkyns frá upphafi mannsins til samtíðar. Hún lýsir þróun Homo sapiens, útbreiðslu manna um heiminn, stofnun samfélaga og ríkja, breytingum á tækni, efnahagi, trú og menningu sem hafa mótað lifnaðarhætti og stjórnarfar.

Aðferðir og heimildir: Mannkynssögunni er beitt samspili fornleifafræði, sagnfræði, mál- og menningarfræði og nýrra vísinda eins og erfðavísinda til endurskilgreiningar fornar samfélags. Hún byggir á ritheimildum og gögnum frá fornleifum, byggingum og listum, auk erfðagreiningar sem varpar ljósi á fólksflutninga og samskipti milli þjóða. Söguskoðun hefur breyst með aukinni meðvitund um gildi ólíkra sjónarhorna, valdatengsl og menningarlega forsendu.

Tímalína: Mannkynssögunni er oft skipt í forhistóriu (tímabil án ritheimilda) og sögulegan tíma. Forhistóría nær fram að ritheimildum og lýsir upphafi menningar, verklegra minja og samfélaga sem hafa leitt til myndunar ríkja. Fornöld nær til stærri stórborga og menninga í Mið-Austurlöndum, Egyptalandi, Indusdalnum og Forn-Kína, auk Grikklands og Rómar. Miðöldin og nýöldin fylgja, með siðaskiptum, iðnbyltingu og heimsveldastefnu. Nútíminn og nútíminn hafa endurnýjað heimssamfélag, tækniþróun, og alþjóðlegt samráð og samvinnu.

Ágreiningar og markmið: Mannkynssögunni hefur bætt við persónulegar og valdadeilur; hvernig sögur eru skrifaðar og hvaða sjónarhorn teljast sannleikar. Helstu áhrifaþemu eru þróun ríkja, landbúnaðarbylting, heimsvaldasamfélag, menningarlegt líf, orsakir styrjaldar og friðar, og áhrif tækni á samfélag. Hugmyndin er að skilja samtíðina með lærdómi frá fortíðinni.