Landschapsmetingen

Landschapsmetingen is de verzameling en analyse van ruimtelijke informatie over de fysieke en ecologische kenmerken van een landschap. Het omvat topografie, geomorfologie, landgebruik, begroeiing en hydrologie. De resultaten dienen onder meer voor cartografie, ruimtelijke planning, milieubeheer en risico-inventarisaties.

In de praktijk combineert landschapsmetingen geodetische en remote sensing-methoden. Grondgebonden methoden omvatten GNSS-positiebepaling en total stations; terrestrische fotogrammetrie en laserscanning (LiDAR). Luchtmetingen omvatten fotogrammetrie en LiDAR vanaf drones en vliegtuigen; satellietremote sensing en InSAR. Uit de data worden digitale hoogtemodellen (DEM, DTM, DSM), orthofoto’s en landgebruikkaarten gehaald die in GIS worden geïntegreerd voor analyse.

Producten en normen: outputs zijn raster- en vectordatasets met een gedefinieerd coördinatenreferentiesysteem en metadata. Typische schalen variëren van grootschalige veldonderzoeken tot regionale kaarten; resoluties variëren van centimeter-nauwkeurigheid (terrestrische LiDAR) tot meter-nauwkeurigheid (satelliet). Metadata volgens internationale normen waarborgen interoperabiliteit en herkomst.

Toepassingen en uitdagingen: landschapsmetingen wordt gebruikt in stedelijke planning, infrastructuur, overstromings- en erosierisicobeoordeling, landbouw, bosbouw, ecologie en klimaatonderzoek. Uitdagingen omvatten toegankelijke data, variabele kwaliteit, begroeiingsbedekking en seizoensgebondenheid, en harmonisatie tussen platforms. Vooruitgang in sensorfusie, open data-initiatieven en gestandaardiseerde workflows verhogen de betrouwbaarheid en bruikbaarheid van landschapsmetingen.