Identyczny

Identyczny to przymiotnik w języku polskim, oznaczający dokładnie taki sam jak inny przedmiot, rzecz lub zjawisko. Używany jest do podkreślenia braku różnic między dwoma obiektami, które mają identyczne cechy, właściwości lub wygląd. W codziennej mowie często zastępuje wyrażenie „taki sam” w sensie ścisłej niezmienności.

Etymologia: identyczny pochodzi od rzeczownika identyczność, wraz z sufiksem -czny tworząc przymiotnik opisujący cechę. Równoważny angielskiemu identically/identical. Rdzeń ident- wywodzi się z łacińskiego idem, oznaczającego „ten sam”.

Odmiana: identyczny (męsko‑po‑jednego), identyczna (żeńska), identyczne (nijednoznaczne lub neutrum). W liczbie mnogiej: identyczni (męski osobowy), identyczne (pozostałe rodzaje). Formy zależą od rodzaju i liczby, typowe dla przymiotników zakończonych na -yczny.

Użycie: najczęściej występuje w konstrukcjach identyczny z/identyczne jak, np. „Dwa identyczne modele telefonu”; „To jest identyczne z tym, co było wcześniej.” W zestawieniach zwykle podkreśla precyzyjny brak różnic. W niektórych kontekstach zamiast identyczny używa się „taki sam”.

W matematyce: pojęcie identyczności częściej wyraża się poprzez terminy tożsamość, równość lub identyczność funkcji. Słowo identyczny może być używane potocznie do opisania podobieństwa, ale nie zastępuje precyzyjnych pojęć matematycznych.

Zobacz także: identyczność, tożsamość, identyczność logiczna.