Identiteitskaartnummers

Identiteitskaartnummers zijn unieke identificatiecodes die aan houders van een nationale identiteitskaart worden toegekend. Het nummer dient als officiële identificatie bij contacten met overheidsinstanties en, afhankelijk van het land, bij sommige civiele en commerciële transacties. In veel systemen kan het kaartnummer ook dienen als sleutel voor digitale identiteitsdiensten via een elektronische identiteitskaart (eID).

De exacte vorm en betekenis van het nummer verschillen per land. Sommige landen koppelen het kaartnummer aan een nationaal identificatienummer of burgerservicenummer, terwijl andere systemen het kaartnummer als los, onafhankelijk kenmerk beschouwen. Het kaartnummer kan op de kaart zelf staan en/of op een bijbehorende chip zijn opgeslagen en leesbaar via elektronische lezers.

Toepassingen omvatten legitimatie bij gemeentelijke diensten, belasting- en sociale zekerheidsdiensten, en het openen van bankrekeningen of het ondertekenen van documenten met een elektronische handtekening. Het gebruik is vaak verweven met bredere identiteits- en privacywetgeving en met digitale identificatie-infrastructuren.

Beveiliging en privacy zijn centrale aandachtspunten. Het kaartnummer kan leiden tot identiteitsdiefstal als het in verkeerde handen valt, dus regels over minimale gegevens, toestemming, bewaartermijnen, en beveiligingsmaatregelen (zoals encryptie, toegangscontrole en logging) zijn vastgelegd in wet- en regelgeving zoals Europese privacywetgeving.

Zie ook: national identification number, eID, identiteitskaart, privacywetgeving.