Desykacja

Desykacja, zwana także suszeniem przed zbiorem, to celowe przyspieszenie wysychania roślin uprawnych przed zbiorami. Celem desykacji jest obniżenie wilgotności ziarna lub masy roślinnej, uzyskanie bardziej jednolitej dojrzałości i ułatwienie, przyspieszenie oraz zautomatyzowanie procesu zbioru, ograniczenie strat związanych z opóźnieniem pogody i przedwczesnym rozkładem roślin.

Metody desykacji obejmują głównie zastosowanie środków desykacyjnych oraz, w niektórych systemach upraw, metody mechaniczne. Środki desykacyjne to związki chemiczne stosowane na liściach lub zielonej części roślin, które powodują szybkie zamieranie tkanek i szybkie wysychanie masy. Najczęściej wykorzystywane substancje to środki desykacyjne i herbicydy o działaniu desykacyjnym; ich użycie wymaga przestrzegania etykiet, okresów karencji i przepisów krajowych, a w wielu jurysdykcjach podlega ograniczeniom. Mechaniczne metody obejmują działania prowadzące do wcześniejszego dojrzewania i odwadniania plantacji, często w połączeniu z naturalnym wysuszaniem w warunkach pogodowych.

Zastosowania obejmują głównie zboża, rośliny oleiste i niektóre rośliny strączkowe. Korzyści to skrócenie okna zbiorów, redukcja kosztów suszenia energetycznego oraz poprawa logistycznego planowania prac. Należą się jednak ryzyka, takie jak możliwe pozostałości chemiczne, wpływ na jakość ziarna (np. zawartość białka), wpływ na środowisko i zdrowie pracowników, a także ograniczenia regulacyjne dotyczące stosowania niektórych substancji.

Desykacja jest tematem regulowanym w wielu krajach; przed zastosowaniem należy zapoznać się z lokalnymi przepisami i etykietą środka desykacyjnego.