umhverfisfótspor

Umhverfisfótspor eru mælingar á umhverfisáhrifum manneskju, fyrirtækis, vöru eða starfsemi. Það lýsir þeirri orkunotkun, losun gróðurhúsa, land- og vatnsnotkun, hráefnisnotkun, úrgangi og annarri mengun sem starfsemin veldur. Oft er talað um tengda hugtök: kolefnisfótspor (losun gróðurhúsa) og vistfræðilegt fótspor (landnotkun til að uppfylla eftirspurn). Sumir ná fram heildaráhrifum með lífsferli, sem kallast lífshringjagreining (LCA).

Mælingaraðferðir fela í sér lífshringjagreiningu (LCA), sem metur áhrif yfir allt lífsferil vöru eða þjónustu; og kolefnisfótspor (CO2e) sem einfalda mælingu af losun. ISO stöðlarnir 14040-44 veita leiðbeiningar fyrir LCA. Útkomur geta verið settar fram sem ein tala (t.d. CO2e) eða sem safn af þáttum sem lýsa mismunandi áhrifum, svo sem orkunotkun, landnotkun og úrgang.

Notkun umhverfisfótsporsins er fjölbreytt: hún hjálpar til við stefnumótun, sjálfbærnisstjórnun, vöruhönnun, framleiðslu og innkaup, og neytendaval. Takmarkanir liggja í mismunandi aðferðum, gæðum gagna og því hve yfirfærslur milli kerfa eru gerðar. Fótspor eru oft samsetning margra þátta og geta verið ósamrýmanleg, en þau veita samt gagnlegan grunn til að skilja og draga úr umhverfisáhrifum.