transimpedanními

Transimpedanními (transimpedance) er mæling sem lýsir því hversu vel rafstraumur er umbreyttur í rafspennu í rafrás. Hún er oft gefin sem Zt eða Vout/Iin. Í klassískri transimpedance-hringrás er rafstraumur sem kemur frá skynjara eða öðru uppsprettu tengdur við inverting input óverðlagsinn (virtual ground) af op-amp, while non-inverting input er tengdur við jörð. Endurgjöfviðnám Rf mótar umbreytinguna og þýðir venjulega Vout = -Iin · Rf (neikvæð merking gefur til kynna snúning í hringrás). Ef Cf er sett í samhliða við Rf bætast bandbreidd og stöðugleiki, þar sem inngangskapacitance skynjara og op-amps myndar rafhlöðu sem Cf vinnur á móti.

Hönnunarsjónarmið: Gildi Rf ákvarðar transimpedance-gildið og áhrif þess á hljóð og bandbreidd. Hækkað Rf eykur afl, en dregur úr bandbreidd og eykur hávaða; Cf er notað til að stunda stöðugleika og takmarka toppa. Skynjarin (oft photodiode) gefur litla eða mikla rafstraum, og inngangskapacitance ásamt op-amp ákvarðar skjálf eða veldi pól. Notkun þessara rása felur í sér ljósnæmahlutaeins, fiberoptík, spektróskynjun, geisla- og hljóðkynning, og rannsóknarspár.

Helstu kostir: mikill sveigjanleiki, bein umbreyting á rafstraumi í spennu, og gott viðnám til skjálfs. Takmarkanir: hávaðamál, bandbreiddartakmörkun og rafmagnsþörf – sérstaklega við háu gildi innstraums og fyrir skynjara með háu kapacitans.

Samband: Photodiode, op-amp, endurgjöf, og bandbreidd eru lykilatriði í transimpedanními.