spektroradiometrów

Spektroradiometry to grupa instrumentów służących do pomiaru rozkładu mocy światła w funkcji długości fali (spektralnego natężenia promieniowania). Urządzenia te łączą klasyczne elementy spektroskopii i radiometrii, dostarczając informacji nie tylko o całkowitej jasności, lecz także o tym, jak ta jasność rozkłada się w poszczególne pasma widma.

Budowa i zasada działania: światło wprowadza się przez szczelinę wejściową, następnie rozszczepia za pomocą dyspersyjnego elementu (gratingu lub pryzmatu). Detekcja może odbywać się za pomocą detektora jednopunktowego z mechanizmem skanu w długości fali lub za pomocą matrycy detektorów (array spectrometers). Wynikiem jest spektralny rozkład natężenia lub radiancji/irradiancji.

Typy: stacjonarne i przenośne, skanery z ruchomą szczeliną oraz imaging spectrometers z matrycą detektorów (hyperspektralne). W zależności od źródła światła i zastosowania stosuje się różne rozdzielczości spektralne i zakresy widma. Kalibracja obejmuje kalibrację radiometryczną i długości fal oraz kompensację efektów stray light i nieliniowości detektora.

Zastosowania: pomiar rozkładu spektralnego światła w fotometrii i kolorymetrii (obliczanie wartości trójchromatycznych CIE), badania oświetlenia i światła dziennego, teledetekcja i obserwacje atmosfery, badania materiałów i powierzchni, rolnictwo i biologiczne wskaźniki światła (PAR).

Uwagi końcowe: technika ta wymaga starannej kalibracji i uwzględnienia warunków pomiarowych, takich jak temperatura, tło i warunki optyczne, aby zapewnić wiarygodność danych.