skjaldkirtlisjúkdóma

Skjaldkirtlisjúkdómar eru heilbrigðisvandamál sem berast við skjaldkirtlann, líffæri sem situr í hálsi og framleiðir hormón sem stýra vöxti, efnaumferð og öðrum líkamshluta starfsemi. Þessi hormón eru aðallega þyróíðhormón (T3 og T4) og kalsíumregulíserandi hormón (kalsítonín). Skjaldkirtlisjúkdómar geta valdið óreglulegum starfsemi þessara hormóna, sem getur áhrif á heilbrigðisstöðu einstaklings.

Eins konar skjaldkirtlisjúkdóma er hýperþyróíðismi, þar sem skjaldkirtill framleiðir of mikið af þyróíðhormónum. Þessi tilstand er oftast valdið af sjúkdómum eins og Graves-sjúkdóm, knútum eða skjaldkirtlisvöxtum. Þáttir sem geta valdið hýperþyróíðismi eru oftast hraðari metabólismi, þyngdarfall, óreglulegir hjartsláttir og spennuþol. Á móti er hýpóþyróíðismi þar sem skjaldkirtill framleiðir of lítið af þyróíðhormónum, sem getur valdið þunglyndi, þyngdavöxt, þreytingu og öðrum líkamlegum og heilbrigðisvandamálum. Þessi tilstand er oftast valdið af sjúkdómum eins og Hashimoto’s sjúkdóm eða skjaldkirtlisvöxtum eftir fjarlægingu.

Skjaldkirtlisjúkdómar geta einnig valdið knútum eða svulstum á skjaldkirtlinum, sem geta verið góðgerðar eða ógóðgerðar. Ógóðgerðar svulstar geta valdið líffæravöxtum og þurfa oftast að vera meðhöndlaðar með lyfjum, stráknum eða kirurgískum aðgerðum. Reglulegir heilbrigðisathuganir og próf, eins og blóðpróf og útkastpróf, eru mikilvægir til að meta skjaldkirtlisstarfsemi og greina sjúkdóma í fyrstu stigi.

Læknar geta notað lyf til að halda hormónstöðvunni rétt, eins og þyróíðhormón til að bæta við hýpóþyróíðismi eða lyf til að draga úr framleiðslu þyróíðhormóna við hýperþyróíðismi. Það er mikilvægast að fylgja meðgöngu með læknum til að halda skjaldkirtlisstarfsemi í jafnvægi og viðhalda heilbrigði.