posiadacz

Posiadacz to osoba faktycznie władająca rzeczą lub korzystająca z niej, niezależnie od tego, kto jest jej właścicielem. W polskim prawie cywilnym posiadanie jest stanem faktycznym, odrębnym od własności i może istnieć niezależnie od tytułu prawnego do rzecz. Posiadanie daje pewne możliwości w zakresie korzystania z rzeczy i jej ochrony, ale nie czyni z posiadacza właściciela.

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje posiadaczy: posiadacz samoistny, który rzecz posiada we własnym imieniu i we własnym interesie, oraz posiadacz zależny (posiadacz cudzy), który włada rzeczą na rzecz innej osoby lub w cudzym imieniu, przykładowo najemca czy dzierżawca.

W praktyce rozróżnia się także posiadanie w dobrej wierze i w złej wierze. Posiadacz w dobrej wierze przyjmuje, że posiada rzecz na podstawie ważnego tytułu, natomiast posiadacz w złej wierze wie, że tytuł nie istnieje lub jest nieważny.

Ochrona posiadania: Kodeks cywilny przewiduje ochronę posiadania przed bezprawnym naruszeniem. Posiadacz może żądać przywrócenia posiadania, zaprzestania naruszających działań oraz, w określonych sytuacjach, odszkodowania za szkody wyrządzone w wyniku naruszenia.

Skutki długotrwałego posiadania: W pewnych warunkach posiadanie może prowadzić do nabycia własności przez zasiedzenie (prescription), po spełnieniu ustawowych wymogów dotyczących czasu, dobrej wiary i innych okoliczności.

Posiadacz odgrywa istotną rolę w praktyce prawa rzeczowego, łącząc faktyczne władanie z możliwościami ochrony i ewentualnego nabycia własności.