marktprijzing

Marktprijzing is een prijsbepalingstrategie waarbij de prijs van een product of dienst wordt vastgesteld op basis van de heersende marktprijzen, eerder dan op basis van een intern kosten- of onderhandelingsafspraak. De marktprijs kan voortkomen uit dagelijkse spotprijzen, futures of een publiek benchmarkindex, eventueel aangevuld met kwaliteits- of leveringscorrecties. In contracten wordt vaak een referentieprijs afgesproken waarop een additionele marge, korting of afwijkingen worden toegepast. Zo blijft de uiteindelijke prijs concurrerend en afgeleid van actuele marktomstandigheden.

Toepassingsgebieden zijn onder meer grondstoffenhandel, energiemarkten, procurement en prijsindexering in consumenten- en zakelijke markten. Marktprijzing wordt ook gebruikt bij prijsafspraken met variabele vergoedingscomponenten die fluctueren met een referentieprijs, zoals olie- of gasprijzen, metaalprijzen of valuta-indices.

Voordelen zijn onder meer transparantie en afstemming op wat kopers en verkopers bereid zijn te betalen in de markt; het vermindert arbitrage en biedt een objectieve referentie. Het nadeel is prijsvolatiliteit: schommelingen kunnen leiden tot onvoorspelbare kosten. Vereist zijn betrouwbare en liquide marktgegevens, duidelijke referenties en afspraken over leveringskwaliteit, locatie en timing. Daarnaast moeten governance- en prudentiale risico's in acht worden genomen om manipulatie of informatie-asymmetrie te voorkomen.

In regelgeving en contractpraktijk is marktprijzing vaak de preferente methode waar marktomstandigheden relatief stabiel en transparant zijn; bij minder liquide markten kan een combinatie met vaste elementen of caps en floors worden toegepast.