kwarcytowych

Kwarcytowych jest formą deklinacyjną przymiotnika kwarcytowy, używaną w języku polskim do opisu rzeczowników odnoszących się do kwarcytów w liczbie mnogiej w dopełniaczu (np. właściwości kwarcytowych skał). Sama forma nie stanowi odrębnego terminu, lecz funkcjonuje w tekście jako część opisu związanej z kwarcytem materii. Główne pojęcie podstawowe to kwarcyt.

Kwarcyt, czyli kwarcytowa skała, to metamorfowana skała osadowa powstała z piaskowca kwarcytowego pod wpływem wysokiej temperatury i ciśnienia. W wyniku przemian kwarcyt staje się zbitą siecią szczelnie skrystalizowanych ziaren kwarcu, często bez warstwowana struktury (brak foliacji). Zwykle składa się w ponad 95% z krzemu w postaci SiO2, a drobne zanieczyszczenia (np. feldspar, tlenki żelaza) mogą wpływać na barwę.

Właściwości kwarcytowych skał obejmują dużą twardość (Mohs około 6–7), dużą odporność na wietrzenie i znaczne twardość mechaniczna, co czyni je popularnym materiałem budowlanym i ozdobnym. Tekstura może być różna: od makro- po mikrokrystaliczną, zależnie od stopnia krystalizacji.

W terminologii geologicznej użycie formy kwarcytowych skał odnosi się do właściwości lub opisu skał kwarcytowych w liczbie mnogiej. Należy odróżniać kwarcyt od piaskowca kwarcytowego (kwarcowy piaskowiec) oraz od krzemienia, które mają inne pochodzenie i cechy.

Zobacz także: kwarcyt, skała kwarcytowa, kwarc.