komórk

Komórk nie jest samodzielnym, standardowym wyrazem w nowoczesnej polszczyźnie. Zwykle występuje jako skrót lub rdzeń w złożeniach. W codziennej mowie częściej używa się formy komórka (biologiczna jednostka życia) lub telefon komórkowy i sieć komórkowa w odniesieniu do technologii telekomunikacyjnych. W związku z tym „komórk” występuje rzadko w piśmie formalnym i w słownikach.

W biologii podstawową jednostką życia jest komórka. Komórki tworzą tkanki i narządy, przekazują materiał genetyczny i pełnią czynności metaboliczne. Przymiotnik „komórkowy” opisuje właściwości związane z komórkami, na przykład „struktura komórkowa” czy „rozmnażanie komórkowe”.

W technologii i komunikacji używa się terminów „telefon komórkowy” i „sieć komórkowa”. Te wyrażenia są standardowe i powszechnie stosowane; same formy „komórk” nie występują jako samodzielne słowo, lecz pojawiają się w złożeniach.

Etymologia: rdzeń pochodzi od „komórka”, które wywodzi się od łacińskiego „cellula” oznaczającego małą komorę. Przymiotnik „komórkowy” powstał od tego rdzenia. Skrótowy kształt „komórk” występuje głównie w języku potocznym, w notatkach lub jako skrót pisarski i nie jest zalecany w tekstach formalnych.

Powiązane terminy: komórka, komórkowy, sieć komórkowa, telefon komórkowy.