kaynakça

Kaynakça, akademik çalışmalarda kullanılan ve çoğunlukla çalışmanın sonunda yer alan kaynaklar listesidir. Bu bölüm, çalışmada atıf yapılan veya referans verilen eserlerin tam bibliyografik bilgilerini sunarak okuyucunun bu kaynakları bulmasını sağlar ve alıntıların doğrulanabilirliğini destekler. Kaynakça, intihalden kaçınılması ve bilgiye erişimin kolaylaştırılması amacıyla önemli bir rol oynar.

Türkçe literatürde kaynakça terimi, genelde bir çalışmada alıntılanan veya doğrudan atıf yapılan kaynakları kapsayan listeyi ifade eder. Bazı durumlarda ise “bibliyografya” veya “kaynaklar” terimleriyle karşılaşılır. Kaynakça ile bibliyografya arasındaki ayrım, bazı stillerde yalnızca metinde kullanılan eserleri içeren liste (kaynakça) ile tarama sürecinde bulunan, fakat doğrudan alıntılanmayan eserleri içeren liste (bibliyografya) arasındaki fark olarak açıklanır. Bu ayrım, kullanıcının hangi tür adrese başvuracağını belirlemek için stil kılavuzlarına göre değişebilir.

Biçim ve içerik olarak kaynakçada her bir girde yazarın soyadı, ad/ilk ad, eser başlığı, yayınevi veya derginin adı, yayın yılı, cilt ve sayı, sayfa aralığı, DOI veya URL gibi bilgiler yer alır. Biçimlendirme, kullanılan atıf stiline bağlıdır (APA, MLA, Chicago, Harvard gibi). Sıralama genelde yazar soyadına göre alfabetik olarak yapılır ve çoğu durumda asılı girintiler kullanılır. Dijital kaynaklar için erişim tarihi ve URL de eklenebilir. Türkiye’de üniversite ve dergi yönergeleri, YÖK veya ilgili kurumlar tarafından belirlenen kurallara uyum gerektirebilir. Kaynakça, çalışma ile alıntılar arasındaki ilişkiyi kurar ve bilimsel güvenilirliği destekler.