Zonnevariabiliteit

Zonnevariabiliteit verwijst naar de veranderingen in de zonneactiviteit gedurende de tijd. De meest duidelijke manifestatie hiervan is de ongeveer 11-jarige zonnecyclus, waarbij het aantal zonnevlekken, zonnevlammen en coronale massa-ejecties varieert. Zonnevlekken zijn donkere, koudere gebieden op het zonneoppervlak die geassocieerd worden met sterke magnetische activiteit. De intensiteit van deze activiteit varieert cyclisch. Naast deze relatief korte cyclus zijn er ook langere perioden van verhoogde of verlaagde zonneactiviteit, zoals de Maunder Minimum en de Dalton Minimum, die samenvielen met koudere periodes op aarde.

De oorzaken van zonnevariabiliteit liggen in de dynamische processen binnen de zon, met name het convectieve beweging van plasma en het genereren en herstructureren van magnetische velden. Deze magnetische activiteit beïnvloedt niet alleen het uiterlijk van de zon, maar ook de hoeveelheid zonnestraling die de aarde bereikt, hoewel de variatie in de totale zonne-irradiatie over de zonnecyclus relatief klein is. Veranderingen in de zonneactiviteit kunnen invloed hebben op de aardse atmosfeer, het klimaat, en technologieën zoals satellietcommunicatie en elektriciteitsnetten door middel van ruimteweerfenomenen. Wetenschappers bestuderen zonnevariabiliteit om de zon beter te begrijpen en de impact ervan op de aarde te voorspellen.