Termijnrichting

Termijnrichting is een term die in Nederlandse tijds- en planningsliteratuur wordt gebruikt om de richting aan te duiden waarin tijd wordt gevisualiseerd of geanalyseerd met betrekking tot een referentietijd. De componenten termijn en richting geven samen aan of een beschrijving of planning voortbouwt op toekomstige momenten of terugblikt op eerder vastgestelde periodes.

In taalkundige en discursieve studies verwijst termijnrichting naar hoe gebeurtenissen in de tijd worden geplaatst ten opzichte van een referentietijdpunt, wat leidt tot toekomstige, heden- of verleden georiënteerde continuïteit. Voorbeelden: een toekomstgerichte termijnrichting wordt zichtbaar in zinnen als “We lanceren de update volgende maand”; een verledengerichte termijnrichting komt tot uiting in zinnen als “De resultaten zijn vorig kwartaal vastgesteld.”

In planning en forecasting is termijnrichting ook relevant: het bepaalt of deadlines en mijlpalen worden geformuleerd als toekomstige doelen of als evaluatiepunten die terugkijken op eerdere resultaten. De gekozen richting beïnvloedt hoe prioriteiten worden gesteld, hoe voortgang wordt gemeten en hoe rapportages worden geïnterpreteerd.

Termijnrichting is daarmee een concept dat zowel in talige analyse als in praktische planning kan voorkomen, en dat helpt bij het begrijpen van hoe tijd dynamisch wordt gehanteerd in communicatie en uitvoering. Zie ook: tijdsperspectief, temporele referentie en tijdsordening.