Rozczarowanie

Rozczarowanie to emocja lub stan psychiczny wynikający z niespełnienia oczekiwań, planów czy obietnic. Może mieć charakter chwilowy lub długotrwały i odczuwa się je jako smutek, rozgoryczenie lub zniechęcenie. Rozczarowanie dotyczy zarówno relacji interpersonalnych, jak i sytuacji życiowych, na przykład po spotkaniu, po uzyskanych wynikach, w relacjach z usługami lub mediami.

Etymologia: słowo pochodzi od czasownika rozczarować, złożonego z prefiksu roz- i czarować (czar). Dosłownie oznacza przewrócenie czaru lub rozpraszanie iluzji, a w sensie emocjonalnym – utratę złudzeń i rozczarowanie.

Użycie: w języku potocznym występuje w formie przymiotnikowej: rozczarowany/rozczarowana, a także w wyrażeniach takich jak „doznawać rozczarowania” czy „doświadczać rozczarowania” (często używane w codziennej mowie). W literaturze i mediach rozczarowanie bywa motywem konfliktu, zdrady zaufania lub zderzenia oczekiwań z rzeczywistością.

Przyczyny i skutki: przyczyną bywają niewywiązanie się z obietnic, błędne informacje, nadmierne oczekiwania lub różnice między teorią a praktyką. Skutkiem mogą być spadek motywacji, utrata ufności, a w dłuższej perspektywie refleksja lub zmiana oczekiwań. W kontekście psychologicznym rozczarowanie jest naturalnym akcentem oceny realności sytuacji.

Zobacz także: zawód, nadzieja, frustracja.