Rentgenem
Rentgenem, w języku polskim forma narzędnikowa rzeczownika rentgen, odnosi się do promieniowania rentgenowskiego oraz technik obrazowania wykorzystujących je. Promieniowanie rentgenowskie to promieniowanie elektromagnetyczne o bardzo krótkiej długości fali (ok. 0,01–10 nm) o dużej zdolności przenikania tkanek i narządów ludzkiego ciała. W diagnostyce służy do tworzenia obrazów kości, narządów i tkanek; różne materiały absorbują promieniowanie różnie, co pozwala uzyskać kontrasty na zdjęciach.
Odkrycie promieniowania rentgenowskiego przypisuje się Wilhelmowi Conradowi Röntgenowi, który w 1895 roku zauważył, że promieniowanie emitowane
Zastosowania obejmują przede wszystkim diagnostykę medyczną: radiografię, fluoroskopię i tomografię komputerową, a także przemysłową kontrolę jakości
Bezpieczeństwo jest kluczowe: promieniowanie rentgenowskie jest jonizujące i może powodować uszkodzenia komórek. Dlatego stosuje się osłony,