Owce

Owce (Ovis aries) to udomowione ssaki parzystokopytne z rodziny Bovidae, wywodzące się od dzikich muflonów. Są jednymi z najważniejszych zwierząt gospodarskich na świecie. W zależności od rasy różnią się budową, kolorem sierści i przeznaczeniem. Najczęściej hodowane są dla wełny, mięsa i mleka, a także dla skór i serów.

Wygląd i wełna: Owce mają runo składające się z włókien wełny, które u różnych ras mogą być lekkie i miękkie (np. rasy wełniste) lub grube i odporne. Wełna jest ważnym produktem przemysłowym, a strzyżenie przeprowadza się zwykle raz w roku, co pomaga utrzymać zdrowie zwierząt i zebrać surowiec.

Rozmnażanie i utrzymanie: Owce są zwierzętami stadnymi o zróżnicowanym temperamencie między rasami. Ciążę u owiec trwa około 147–152 dni, a jagnięta rodzą się najczęściej wiosną. Hodowla obejmuje pasienie, ochronę przed drapieżnikami, zapewnienie odpowiednich warunków bytowych, a także praktyki związane z gospodarką zdrowotną i żywieniową.

Znaczenie gospodarcze i geograficzne: Globalnie największe obszary produkcji wełny znajdują się w Australii i Nowej Zelandii, a także w Chinach i na wielu obszarach Europy. Wiele krajów, w tym Polska, utrzymuje owce w różnorodnych gospodarstwach rolno‑produkccyjnych, gdzie oprócz wełny ważne są mięso i mleko.

Zdrowie i dobrostan: Hodowla wymaga monitorowania chorób, regularnego odrobaczania, szczepień oraz utrzymania higienicznych warunków, właściwego żywienia i strzyżenia, aby zapewnić dobrostan zwierząt i wysoką jakość produktów.