Osteoblastët

Osteoblastët janë qeliza të specializuara të sistemit muskulo-skeletor që luajnë një rol qendror në formimin dhe rindërtimin e skeletit. Këto qeliza prodhojnë dhe sekretojnë matrisën e boneve, një substancë organike të quajtur osteoid, e cila përbëhet kryesisht nga kolageni dhe proteina të tjera të rëndësishme. Osteoblastët janë të vendosura në periostin, një membranë e butë që mbulon skeletin, si dhe në endostin, një membranë e ngjashme që fshihë mbrojtjen e brendshme të kockave. Këto qeliza janë aktive gjatë fazës së formimit të boneve, të quajtur osteogenezë, dhe kontribuojnë në zhvillimin e skeletit gjatë periudhës fetale dhe të rinjës, si dhe në rindërtimin e kockave pas traumave ose shkurtimit të qelizave të tjera.

Osteoblastët kanë një morfologji karakteristike: janë qeliza të vogla, të rrethuara dhe me një numër të madh organelash, si mitokondritë dhe aparatin Golgi, që ndihmojnë në sintetizimin e substancave të nevojshme për formimin e boneve. Këto qeliza janë të lidhura me njëri-tjetrin përmes gap junctions, që lejon komunikimin kimik midis tyre. Kur osteoblastët humbasin aktivitetin e tyre dhe bëhen të rrethuara nga matrisa e boneve të prodhuara, ata bëhen osteocitë, qeliza të specializuara që mbajnë kockat e formuara.

Regjimi i aktivitetit të osteoblastëve është i kontrolluar nga një kombinim i faktorëve hormonale, si hormoni paratiroid (PTH), vitaminë D, dhe hormoni i rritjes (IGF-1), si dhe nga faktorët lokalë të rritjes dhe inflamacionit. Dysfunksionet e osteoblastëve mund të shkaktojnë sëmundje të skeletit, si osteoporoza, e cila karakterizohet nga një densitet të ulët i kockave dhe një rrezik të lartë për fragmente. Studimi i osteoblastëve është i rëndësishëm për kuptimin e procesit të rindërtimit të kockave dhe për zhvillimin e terapive për sëmundjet e lidhura me skeletin.