Ongerichtheid

Ongerichtheid is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om het ontbreken van gerichte aandacht, richting of doel aan te duiden. Het woord is afgeleid van on- (niet) en gerichtheid (de toestand van gericht zijn). In verschillende vakgebieden kan ongerichtheid verschillende nuances hebben, maar de kern is het ontbreken van een expliciet doel of richting in een proces, waarneming of gedrag.

In de psychologie kan ongerichtheid verwijzen naar diffuse aandacht of gebrek aan doelgerichte gedragspatronen, wat kan leiden tot lagere taakprestaties of verhoogde afleiding. In organisatie- en ontwerpcontexten kan ongerichtheid slaan op situaties waarin strategie, middelen en processen niet op een gemeenschappelijk doel zijn afgestemd, wat efficiëntieverlies en miscommunicatie tot gevolg kan hebben.

In bredere wetenschappelijke of technologische contexten kan ongerichtheid ook slaan op systemen of processen die geen duidelijke richting volgen, bijvoorbeeld tijdens exploratieve verkenning of willekeurige variatie. Ongerichtheid is niet per se negatief: in exploratieve fasen of creatief onderzoek kan een zekere mate van ongerichtheid juist de ruimte voor onverwachte connecties vergroten.

Gerelateerde termen zijn gerichtheid en doelgerichtheid.