Malachiet

Malachiet is een kopercarbonaatmineraal met de chemische formule Cu2CO3(OH)2. Het is een secundair mineraal dat gevormd wordt in de oxidatieve zone van koperserts, vaak samen met azuriet en chrysocolla. De kleur varieert van groen tot donkergroen en het mineraal vertoont vaak banding of botryoidale aggregaten.

Fysische eigenschappen: de hardheid op de Mohsschaal bedraagt 3,5 tot 4; de specifieke dichtheid ligt tussen circa 3,6 en 4,0 g/cm3. Malachiet heeft een glasachtige tot zijdeachtige glans en komt meestal voor als massieve, bol- of stalactitische vormen; kristalstructuren zijn zeldzaam.

Ontstaanswijze en vindplaatsen: malachiet ontstaat door de chemische omzetting van kopersulfiden in oxidatieve omgevingen. Het wordt wereldwijd aangetroffen in oxidatiezones van kopermijnen, vaak samen met azuriet, chrysocolla en cupriet. Bekende vindplaatsen zijn onder meer de Uralen (Rusland), Katanga (Congo), Arizona (VS), Chili en Australië.

Toepassingen: vanwege de aantrekkelijke groene kleur wordt malachiet gebruikt als edelsteen en sculptuurmateriaal, en als decoratief mineraal voor sieraden en collecties. Historisch werd het ook als groen pigment in schilderkunst en keramiek toegepast.

Verzorging en veiligheid: malachiet is zacht en kan krassen en chemische aantasting door zuren ondergaan. Gebruik bij het reinigen geen agressieve zuren; bewaar op een droge, stabiele plek. Contact met zure oplossingen kan het oppervlak aantasten.