Landschapsconventie

Landschapsconventie, in het Engels de European Landscape Convention, is een verdrag van de Raad van Europa dat gericht is op de bescherming, het beheer en de planning van landschappen in Europa. Het verdrag werd aangenomen in Florence op 20 oktober 2000 en trad in werking op 1 maart 2004. Het doel is landschappen te beschouwen als een essentieel onderdeel van de leefomgeving en om landschapszorg te verankeren in nationaal beleid en in sectorale beleidslijnen zoals landbouw, ruimtelijke ordening en toerisme.

Kernpunten van de conventie zijn onder meer dat partijen zich committeren aan de ontwikkeling van een nationale landschapsbeleid, de integratie van landschapsoverwegingen in relevante beleidsvelden en het bevorderen van publieke participatie bij besluitvorming over landschappen. Zij dienen landschappelijke inventarisaties op te stellen en, waar passend, gebieden met hoge landschappelijke waarde aan te wijzen. Daarnaast stimuleert het verdrag bewustwording, educatie en onderzoek en promoot het internationale samenwerking en uitwisseling van ervaringen.

Het verdrag creëert geen directe regels die eigendomsrechten of concrete bouw- en ontwikkelingsrechten beperken; het biedt eerder een kader voor beleidsvorming, planning en participatie op landschapsniveau. Het is open voor ratificatie door de lidstaten van de Raad van Europa en is door de jaren heen door een groot aantal Europese landen geratificeerd. De conventie heeft daarmee een grote invloed op hoe landen met landschappen omgaan in beleid en praktijk.