Kuptimplotë

Kuptimplotë është një term në gjuhën shqipe që përdoret për të përshkruar kuptimin e plotë të një shprehjeje ose teksti, duke përfshirë kuptimin semantik të drejtpërdrejtë (denotacionin) dhe aspekte pragmatike, konotacione, ndërthurje me kontekstin shoqëror, kulturor dhe qëllimin komunikues të folësit. Emri vjen nga bashkimi i fjalëve kuptim dhe plotë.

Në diskutimet e gjuhës dhe filozofisë së gjuhës, kuptimplotë ndihmon të menduarit mbi mënyrën se si një mesazh arrin të përhapet në mënyrë të plotë: përfshin jo vetëm fjalët që janë të shkruara por edhe mënyrën se si dëgjuesi interpreton intonacionin, kontekstin, hiperbolat, ironi dhe synimin e folësit. Për këtë arsye ai shpesh përdoret në diskutimet rreth interpretimit të tekstit, përkthimit dhe mësimit të gjuhës.

Gjë e dukshme, termi nuk është një kategori ligjisht ose standardizuar në të gjitha literaturat për gjuhën; ai është një koncept i përdorur në mënyrë të përgjithshme në diskutimet me karakter teorik dhe me qëllim të sqarimit të mënyrës se si kuptimet ngjizen në komunikim. Ndonëse i dobishëm për t'u diskutuar, kuptimplotë i ngadalëson përkufizimin dhe varet nga konteksti kulturor e gjuhësor.

Shembull: një koment ironik mund të ketë kuptimplotë të plotë vetëm kur lexuesi e lexon me njohuri për intonacionin e folësit dhe situatën.