përkufizimin

Përkufizimi është një koncept në gjuhë dhe në shkenca që i referohet shpjegimit të kuptimit të një termi ose koncepti. Në gjuhën shqipe, një përkufizim synon të sqarojë çfarë nënkupton një fjalë dhe të përcaktojë kufijtë e përdorimit të saj, duke mundësuar komunikim të qartë dhe pa keqkuptime.

Ndër llojet e përkufizimeve, ato mund të ndahen në: përkufizim lexikor, i cili përshkruan kuptimin e pranuar nga një komunitet gjuhësor; përkufizim stipulativ, i vendosur në një kontekst të ri; përkufizim ostensiv, që tregon kuptimin duke treguar me shembull ose me referenca të drejtpërdrejta; dhe përkufizim analitik ose formal, i përdorur në logjikë dhe matematikë për të shpjeguar një term nëpërmjet koncepteve të tjera të njohura.

Një përkufizim i mirë është i qartë, i shkurtër dhe jo i përsëritur, dhe shmang rrotullimet logjike (çështjet që bëjnë termi të përfshihet në përkufizim). Ai duhet të mos jetë circular (rrethues) dhe të mbështetet në konteksti të pranueshëm të gjuhës ose të teorisë që përdoret.

Përkufizimet janë të rëndësishëm në gjuhësi, filozofi, logjikë, shkenca dhe ligj. Në këto fusha, ato kontribuojnë në saktësinë e interpretimit, në hartimin e rregullave dhe në zhvillimin e metodave të matjes dhe të provave.

Etimologjikisht, termi vjen nga kombinimi i formës "për-" me "kufizim" dhe i referohet procesit të sqarimit dhe delimimit të kuptimit të një termi.