Konektory

Konektory to zestawy elementów umożliwiających łączenie obwodów elektrycznych i sygnałowych między urządzeniami, modułami lub sekcjami układów. Zwykle składają się z części męskiej (wtyk) i żeńskiej (gniazdo) oraz obudowy; w skład wchodzą także osłony, prowadnice i mechanizmy zatrzaskowe. Celem konektorów jest zapewnienie bezpiecznego, pewnego i wielokrotnego połączenia, które umożliwia przesył energii i informacji bez utraty jakości sygnału.

Konektory klasyfikuje się według zastosowania (zasilanie, dane, sygnały), formy (prostokątne, okrągłe, koaksjalne, optyczne) oraz sposobu montażu (na kablach, do PCB, wolnostojące). W praktyce wyróżnia się męskie i żeńskie styki, a także różne układy styków i liczby pinów. Do popularnych rodzin należą złącza prostokątne Molex i JST, gniazda AMP/Tyco, złącza okrągłe (BNC, SMA) oraz standardowe interfejsy danych i audio/video (USB, HDMI, PCIe).

Parametry techniczne obejmują prąd znamionowy, napięcie, liczbę i układ styków, rozstaw (pitch), cykle łączenia, a także odporność na środowisko (klasa IP) i zakres temperatur pracy. Materiały to najczęściej stopy miedzi lub aluminium, z powłokami srebrnymi, niklowymi lub cynowymi. Wybór konektora zależy od wymagań dotyczących prądu, jakości sygnału, warunków pracy (wibracje, pył, wilgoć) oraz kosztów.

Zastosowania obejmują sprzęt domowy i komputerowy, motoryzację, przemysł elektroniczny i automatykę, telekomunikację, urządzenia medyczne oraz systemy audio–wideo. Postęp technologiczny skłania projektantów ku większej gęstości styków, wytrzymałości na warunki środowiskowe i obsłudze wysokich szybkości transmisji danych.

Standardy i normy regulujące konektory obejmują różne zakresy, od IEC i ISO po MIL-DTL, a także projekty interfejsów cyfrowych (USB, HDMI, PCIe). W praktyce dobór serii zależy od specyfikacji mechanicznych, elektrycznych i środowiskowych danego zastosowania.