Kondensatory

Kondensator to bierny element elektroniczny, który magazynuje energię elektryczną w polu elektrostatycznym między dwoma przewodnikami oddzielonymi dielektrykiem. Pojemność C mierzy się w faradach (F). Energia zgromadzona w kondensatorze wynosi W = 1/2 C V^2, przy V będącym napięciem przyłożonym do elementu. Pojemność zależy od właściwości dielektryka, pola powierzchni elektrod i odległości między nimi: C = εr ε0 A / d.

Kondensatory dzielą się na kilka głównych grup: ceramiczne, elektrolityczne (aluminiowe i tantalowe), filmowe oraz superkondensatory. Kondensatory ceramiczne są zwykle bezpolaryjne i występują w różnych klasach dielektryka, co wpływa na stabilność i zakres temperatur. Elektrolityczne kondensatory są polaryzowane i oferują wysoką pojemność w małych obudowach; ich parametry zależą od jakości elektrolitu i technologii anodowej. Kondensatory filmowe wykonuje się z plastiku (np. polipropylen, poliester) i charakteryzują się niskimi strata­mi i stabilnością parametrów. Superkondensatory zapewniają bardzo wysoką pojemność kosztem napięcia i energii, stosowane tam, gdzie potrzebne są krótkotrwałe magazynowanie energii. Kondensatory występują w wersjach radialnych, axialnych i w obudowach SMD.

Podstawowe parametry to pojemność C, napięcie znamionowe, tolerancja oraz parametry dynamiczne takie jak ESR (ekwiwalentny rezystancja szeregowa) i ESL. Dielektryk wpływa na charakterystykę temperaturową i utratę energii. Zastosowania obejmują filtrację i wygładzanie napięcia w zasilaczach, sprzęganie i odseparowywanie sygnałów, układy czasowe RC, strojenie obwodów rezonansowych oraz magazynowanie energii w urządzeniach elektronicznych.