Hidrofluorklorokarbonët

Hidrofluorklorokarbonët, ose HFK, janë një grup i ndërmjetëm të përbërjeve organike që përmbajnë atomë hidrogjeni, fluorine dhe klorine. Këto kimikate u zhvilluan fillimisht si zëvendësues të klorofluorokarbonëve (KFK) dhe halokarbonëve të tjerë, të cilët u identifikuan si dëmtues të shtresës së ozonit. Ndryshe nga KFK-të, HFK-të nuk përmbajnë atomë klori, prandaj nuk kontribuojnë në shterimin e ozonit.

HFK-të gjejnë përdorim të gjerë në industri, kryesisht si ftohës në frigoriferë dhe kondicionerë, si agjentë fryrës për shkumat dhe aerosole, dhe si tretës. Për shkak të vetive të tyre të ulëta të toksicitetit dhe mos-ndezshmërisë, ato janë konsideruar si opsione më të sigurta për shumë aplikime ku KFK-të ishin përdorur më parë.

Megjithatë, pavarësisht se nuk dëmtojnë shtresën e ozonit, HFK-të janë të njohura si gaze me efekt serë me potencial të lartë. Kjo do të thotë se ato kapin nxehtësinë në atmosferë shumë më efektivisht sesa dioksidi i karbonit, duke kontribuar kështu në ndryshimet klimatike. Si rezultat, ka pasur një përpjekje globale për të reduktuar prodhimin dhe përdorimin e HFK-ve, siç parashikohet nga Marrëveshja e Kigali për Amendamentin e Montrealit, duke inkurajuar kalimin drejt ftohësve dhe materialeve me potencial më të ulët të ndikimit në mjedis.