Dwuwymiarowa

Dwuwymiarowa jest formą przymiotnikową pochodzącą od dwuwymiarowy i używaną w języku polskim do opisania cech obiektów posiadających dwa wymiary. W zgodzie z gramatyką dopasowuje się do rodzajnika rzeczownika, na przykład dwuwymiarowa przestrzeń (feminine), dwuwymiarowy obiekt (masculine) lub dwuwymiarowe obrazy (neuter/plural).

W kontekście matematyki i geometrii dwuwymiarowa odnosi się do płaszczyzny lub przestrzeni dwuwymiarowej, na przykład do płaszczyzny euklidesowej R^2. Obiekty opisane jako dwuwymiarowe mają długość i szerokość, ale nie posiadają głębokości w sensie trójwymiarowym. W płaszczyznach kartograficznych i grafice 2D terminy te są powszechnie używane.

W informatyce i przetwarzaniu danych dwuwymiarowa tablica (dwuwymiarowa macierz) to układ danych z dwoma indeksami: wierszami i kolumnami. W grafice komputerowej dwa wymiary odnoszą się do obrazu rastrowego lub wektorowego, które są wyświetlane na ekranie jako dwuwymiarowa projekcja sceny, choć mogą być interpretowane w kontekście dodatkowego wymiaru czasu lub głębi w niektórych systemach.

Użycie terminu dwuwymiarowa obejmuje także opisywanie figurek, kształtów, obrazów i danych w planie, bez uwzględniania trzeciego wymiaru. W praktyce pojęcie to jest często używane jako synonim 2D.