Drukvorming

Drukvorming is de verzamelnaam voor processen waarbij druk wordt gebruikt om een materiaal te vormen, een afbeelding over te brengen of een onderdeel te produceren. De term wijst op de rol van contactdruk tussen een vorm of drukdrager en het werkstuk, of tussen inkt en substraat, bij het realiseren van een gewenste geometrie of afdruk.

In de grafische industrie betreft drukvorming vooral de overdracht van inkt op een substraat door druk tijdens drukprocessen zoals offset, relief, gravure en zeefdruk. De kwaliteit van het eindresultaat hangt af van de toegepaste druk, de inkt, het substraat en de vlakheid en uitlijning van de drukopstelling.

In de technische industrie verwijst drukvorming naar processen waarbij materiaal onder hoge druk in een vorm wordt geperst of gecomposeerd. Voorbeelden zijn stansen, persen, diepdrukken en extrusie, evenals poedervorming met sinteren. Het doel is het produceren van onderdelen met nauwkeurige maatvoering, sterkte en een goede afwerking. Soms verloopt drukvorming onder warmte, zoals bij thermomechanische processen of vormen waarbij de combinatie van temperatuur en druk cruciaal is.

Belangrijke procesparameters zijn onder meer drukniveau, snelheid, temperatuur, smering en gereedschapskeuze. De toepassing van drukvorming varieert van verpakkingen en auto-onderdelen tot consumentenproducten, elektronica behuizingen en medische apparatuur.

Historisch gezien heeft drukvorming zich ontwikkeld van traditionele druk- en vormtechnieken tot moderne massaproductie. Vandaag de dag is het een fundamenteel principe in zowel grafische productie als slimme vormen van maak- en fabricageprocessen.

---