ziekenhuisgebaseerd

Ziekenhuisgebaseerd is een Nederlandse term die verwijst naar zaken die in een ziekenhuis plaatsvinden of van een ziekenhuis uitgaan. Het wordt gebruikt om aan te geven dat zorg, onderzoek of onderwijs primair in de ziekenhuisomgeving georganiseerd is, en om het af te zetten tegen zorg die buiten het ziekenhuis plaatsvindt, zoals eerstelijnszorg of thuiszorg.

De term wordt toegepast in verschillende domeinen. In de klinische sfeer verwijst ziekenhuisgebaseerde zorg naar behandelingen en diensten die binnen ziekenhuisfaciliteiten worden verleend. In onderzoek duidt het op klinische studies en evaluaties die in ziekenhuizen worden uitgevoerd, vaak met toegang tot uitgebreide diagnostische apparatuur en multidisciplinaire teams. Ook onderwijs en training kunnen ziekenhuisgebaseerd zijn, bijvoorbeeld bij stages en supervisie voor artsen, verpleegkundigen en paramedici onder toezicht van ziekenhuisafdelingen.

Voordelen van een ziekenhuisgebaseerde benadering zijn onder meer directe toegang tot diagnostische en therapeutische faciliteiten, nauwe samenwerking tussen specialismen, en betere monitoring en evaluatie van behandelingen. Nadelen zijn hogere kosten, minder generaliseerbaarheid naar de thuissituatie, en mogelijk extra belasting voor patiënten door reizen en lange ziekenhuisopnames.

Ziekenhuisgebaseerd wordt vaak geplaatst naast gerelateerde concepten als intramuraal (in het ziekenhuis) en extramuraal (buiten het ziekenhuis) zorg, evenals ziekenhuisnetwerken en klinisch onderzoek. In beleid en praktijk helpt het om de setting van zorg, onderzoek en onderwijs te duiden.